"Em colaboração com o Segredo Polichinelo, a Audiência Zero vai levar ao
Pinguim Café de Porto, no próximo dia 10 de Maio, o galego O Leo Arremecaghona,
um cautautor punk que tem cativado atenção ao estilo do catalão Albert
Pla. Os seus espectáculos caracterizam-se por serem originais e
peculiares, também humorísticos, oferecendo uma boa mescla de música e
teatro, por detrás de letras carregadas de alma poética mas também de
espírito livre e divertido."
Data: 10 de Maio, à 23h30 + Dj Rockin Lemur Local: Pinguim Café, Porto – Noite Segredo Polichinelo Entrada: 3 euros
"Olladas dun entusiasta
(Setestrelo Editora, 2008) constitúe o segundo traballo discográfico
do cantautor Xosé Constenla, despois de Quen fixo berrar ao silencio
(autoedita, 2005). Supón unha producción do propio Xosé Constenla
en colaboración con Ramón Feáns (arranxos e dirección musical) para
o selo de nova creación Setestrelo Editora. Foi gravado e misturado
nos estudios PINK de O Milladoiro (Ames) entre finais de 2007 e principios
de 2008, sendo Paulo Gacio o técnico de son. Entre as colaboracións
recollidas para este traballo, destaca a presenza do cantautor madrileño
Javier Bergia –por cortesía de Tagomago- (autor de 10 discos propios)
que canta a dúo con Xosé Constenla o segundo corte do disco “Aínda
estamos a tempo”. Ramón Feáns (guitarras, bouzouki, baixo e programacións),
Paulo Gacio(frauta traveseira e saxo soprano), Paco Nogueiras (acordeón)
e Javier Rodríguez (teclados) foron os músicos que gravaron os distintos
instrumentos que aparecen no traballo.
En Olladas dun entusiasta,
podemos atopar 13 composicións inéditas de Xosé Constenla, nas que,
engalanadas con enriquecedores compoñentes musicais, preséntanse letras
de historias honestas e sen ambigüidades. O conflicto social e nacional
do país, o amor, a beleza, a denuncia das inxustizas e a retranca crítica
son os temas centrais duns temas centrados en vivencias propias e alleas
coas que Xosé Constenla trata de amosar olladas particulares envoltas
polo leitmotiv do entusiasmo, para rematar por convertérense
nunha cosmovisión colectitiva e participada."
Como adianto do seu novo disco -que chegará as tendas e á rede a mediados do mes de maio baixo o título de Kara.o.ke- Projecto Mourente ven de estrear o primeiro videoclip. O tema escollido é "Os piores inimigos", a novena pista do disco, realizado a partir da curtametraxe alemá "Kopfsache".
A Vicepresidencia da Igualdade e do Benestar, a través da Dirección Xeral de Xuventude e Solidariedade apresenta o certame GZCREA 2008, desta volta con trece modalidades ás que poden
presentarse todos os mozos e mozas residentes en Galiza de entre 16 e
30 anos de idade, sempre que non sexan artistas profesionais. Así, as
persoas interesadas poderán presentar as súas creacións ata o vindeiro
30 de xuño nas modalidades de teatro, artes plásticas, deseño de xoias,
videoclips, moda, música, relato, poesía, videocreación, composición
para banda de música, banda deseñada, graffiti e carteis.
Os
gañadores en cada unha das categorías recibirán premios en metálico. O
primeiro premio ascenderá a 3.000 euros, o segundo terá un importe de
1.500 euros, e o terceiro premio é de 1.000 euros. Ademais, con
carácter xeral poderanse outorgar mencións de honra, sen dotación
económica, coas que distinguir a aquelas obras que acaden unha notable
calidade.
Todas as persoas interesadas en ampliar información sobre este certame teñen xa á súa disposición a páxina web www.gzcrea.com.
Facía xa catro anos que a banda de Athens non daba sinais de vida; foi por aquel entón cando publicaron o deostado (inxustamente baixo o meu criterio) Around the Sun. Por fin en abril de 2008 saíu á luz Accelerate, anunciado polos iluminados e entendidos como “a volta as súas orixes”. ¿Pero iso non o fixeran xa con Monster? ¿non se volvera de novo a falar do mesmo cando saíron New Adventures in Hi-Fi e Up? en resumo, máis peras mentais de flipados ou pura estratexia de marketing por parte da Warner (ou ambas cousas, claro) (...)
Na
historia de todos os pobos emigrantes, ou na daquelas sociedades que
tiveron que experimentar a difícil experiencia do exilio, existen unha
serie de experiencias repetidas que poderían moi doadamente ser postas
en común. Aspectos como o medo, a incomprensión, a soidade , a desadaptación,
e tamén as contrapartidas positivas, como o encontro inesperado coa
solidariedade ou os novos lazos de amizade. A proposta de Emigrantes
trata de contar unha historia universal e mil veces repetida, procurando
os seus rasgos máis importantes e deténdose tamén no universo sempre
subsidiario das pequenas anécdotas. No fondo, son sempre estas as que
marcan a historia das persoas desprazadas: os erros cometidos nos primeiros
traballos, o desconcerto ante a nova comida e os novos costumes, ou
a sorpresa que acompaña á peculiaridade das novas relacións persoais (...)
Fran Pérez "Narf" é un dos músicos máis veteranos da escena galega, sendo peza chave a finais dos 80s coma membro de Os Quinindiolas e Nicho Barullo, nos 90s na Psicofónica de Conxo e no novo século co seu proxecto en solitario NARF. Polo seu vencello co grupo teatral Chévere ten desenvolvido tamén unha importante carreira compositiva de músicas para o teatro. Hai uns meses saiu o seu segundo disco en solitario, Tótem.
1 Tomorrow never knows .The Beatles
Unha das
mellores cancións dos Beatles ao meu modo de ver.É un cuadro abstracto
máis que unha canción, e ten a virtude de xuntar espléndidamente a
linguaxe do pop con outra máis propia de músicos como Stockhausen, Cage
ou Berio. Foron épocas de mentalidade experimental , e eu diría que
tanto no público como nos propios artistas.Como curiosidade direi que
con "Nicho Varullo" gravamos unha versión desta canción pero nunca
chegou a editarse.
2 Art school. The Jam
A enerxía desta canción, e
en xeral de todo o disco "In the city" é contaxiante. Adoro o "cabreo"
de Paul Weller cantando e tocando a guitarra como se fose unha
machada."Os Kinindiola" rendiron homenaxe a esta canción con "Algo hai
que comer"
3 London calling. The Clash
Os clash fixeron unha obra mestra con ese disco e con esta canción e non hai máis que decir. Un dos mellores temas de sempre.
4 Dolly Dagger. Jimmy Hendrix.
A
música de Hendrix é como un manantial , como se todas as súas cancións
fosen unha soa gran canción inesgotavel. A súa obra é un circulo
eléctrico, un ovni ( obxecto voador non igualado) que aínda anda
flotando por ahí. Esta parte do círculo, Dolly Dagger, é unha
maravilla.
5 Sitting on the dock of the bay . Otis Redding
Escoitar
a voz de Otis Redding cantando esta canción é un regalo dos deuses,
(que lle deron tempo a acabala pouco antes de levalo con eles). Hai un
estado de ánimo na propia alma da canción que é universal, porque
apostaría a que todos nos temos sentido así algunha vez, e non importa
nada non entender a letra.
6 San Franciscan nights. Eric Bourdon Unha xoia
pouco coñecida do león de Newcastle. Sorprendentemente simple e
evocadora. Eri Bourdon ten un montón de cancións espectaculares máis
alá dos Animals orixinais: Sky Pilot, Monterrey, Anything, A walk down
by the sea, Spill the wine, White houses....
7 Tropicalia . Caetano Veloso
Unha canción antiga
emblemática do movemento tropicalista. Xa no ano 68 estaban os
brasileiros con moito camiño andado para que a súa música tradicional
se misturase libremente coas correntes do rock e do pop. Seguramente
esta non é a mellor canción de Caetano Veloso , pero é unha das miñas
favoritas por representar a chave de moito do que veu despois.
8 Soko thinka Ali Farka Touré
Podía ter escollido
calquer outra canción do gran Alí Farka Touré, porque o que conta para
mín é o son característico e inconfundible que el desenvolveu coa súa
guitarra a partir da súa tradición, e da súa apertura ao mundo. Como
pasa con Hendrix, para mín a súa música é un río caudaloso que continúa
a fluir e a influir na música actual.
9 Sorrow, tears & blood. Fela Kuti
Un tema
clásico de Fela Kuti, creador do afrobeat. Unha figura profundamente
comprometida ca xusticia social e a liberdade, e un músico xenial. Esta
canción é bo exemplo de ambalas dúas cousas. Por certo, é curioso pero
o concepto de repetición na música africana e completamente oposto na
súa raíz e no seu sentido ao concepto de loop mecánico , porque o caso
, para o estilo afro, é precisamente dar vida propia a cada nota que
soa . Esa é a base do groove.
10 Life on Mars? David Bowie
Algúns discos de
Bowie,( Hunky Dory, Space Odity, Ziggy Stardust ...) influíronme moito
cando comencei a compor música para teatro , porque realmente é moi
teatral, pero ten a mestría de non ser excesivo ou paródico. .. Life on
mars? é un dos temas máis exuberantes e melodramáticos do Bowie "Glam",
e ao mesmo tempo elegante e sinceiro. E vaia orquestación...
O vindeiro 5 de maio sairá oficialmente á venda "La química que nos une",
o novo disco de Nadadora. Un disco
que ademais dun tema inédito "Septiembre no está tan lejos" e o vídeo de
"El bosque", inclúe catro remezclas a cargo de Jaime Cristóbal de
Souvenir (de "Despues de todo"), Dorian (de "El bosque"), Javier de
Standard (de "A=B=C") e Homeboy dj (de "La Forma"). Un disco
que, ademais de adaptar brillantemente as cancións de Nadadora para a
pista de baile, móstranos o camiño polo cal discorrerán as próximas
composicións asinadas por Gonzalo Abalo, nunha liña en absoluto
afastada das coordenadas polas que discorreron Nadadora desde os seus
inicios, pero cun toque electrónico e bases programadas que sen dúbida
enriquecerán o seu repertorio.
"MEQUETREFE presenta o seu segundo EP a traves do netlabel Alg-a. Cinco novas composicións feitas dende o salón-estudio da súa casa de Santiago de Compostela, cancións nas que se nota a influenza do grupo de directo, con
estructuras con espazos para o desenvolvemento e o goce do eventual e a
improvisación, como nos temas Bomba Navarro e We are like cows. Coa
implicación directa dos membros do seu grupo como esas guitarras agudas
de Xes. E seguindo coa liña xa marcada no primeiro Ep, con homenaxes a
Twin Peaks e ao triángulo psicodelia-dub-shoegaze en Money makes me
happy e Spaguetti’s rain, que podería ser o seu propio autorretrato. Ao vivo Mequetrefe ven acompañado por Gerardo (Almax, onde Mequetrefe tamén colabora coa súa guitarra) e Santi (Almax e Blixdemia), ambos integrantes do histórico colectivo compostelán dos anos 90 La familia feliz"
MOONDOGS BLUES PARTY
18.04.2008
Pub Garufa, A Coruña
O venres 18 foi unha noite
de cans na Coruña e non porque it was raining cat and dogs,
xa que o temporal deu un pequeno respiro para que poidésemos acudir
ao concerto que a xauría endiañadada de Moondogs Blues Party e The
Mad Dogs nos ofrecían no Pub Garufa. Tendo escoitado xa o primeiro
traballo de Moondogs Blues Party, O cadelo lunático, agradaba un concerto
tranquilo e relaxado: grandísimo erro pola miña parte. Subido ao escenario
con sombreiro e tirantes, Javier Prado e os integrantes da súa banda
provintes de Coruña, Vilalba e Ribadeo, a golpe da batería que tocaba
Kevin Traba comezaron a animarnos a todos cun funkeirazo: o Funky
Nassau, gran hit dos The Begining of the End no 71, que máis adiante
os The Blues Brothers engadirían ao seu repertorio (...)
O cantautor compostelán Xosé Constenla apresenta hoxe ao vivo Miradas dun entusiasta, o seu novo disco, gravado nos estudos PINK de Ames con dirección musical e arranxos
de Ramón Feáns “Chiri” e a colaboración especial de Javier
Bergia. A cita será a partires das nove da noite no local da Asociación Cultural O GALO (rúa Patio de Madres, 15 Compostela).
Dúas bandas galegas, dúas portuguesas e unha vasca conforman
este ano o cartel do Rock en Costa, que a Asociación Xurásica vén
de pechar. Bunnyranch (Coimbra), Black Panda (A Coruña), Sizo (Porto),
Paniks (Barakaldo) e Dr. Gringo (Santiago DC) actuarán o sábado 31
de maio no campo da festa do Castiñeiriño, en Compostela, Bunnyranch,
Black Panda, Sizo, Paniks e Dr. Gringo, na sétima edición dun evento
que segue apostando polos barrios como motores culturais das cidades
e pola aproximación entre as músicas de Galicia e Portugal.
Este ano, os protagonistas do Rock
en Costa son BUNNYRANCH, a máis intensa banda de rock and roll
de Portugal, coa súa mestura salvaxe de rockabilly, garage, country,
soul e calquera música abrasiva que lles pase polas mans; os coruñeses
BLACK PANDA, amantes dos motores, o rock desbocado e as guitarras
decibélicas; os SIZO, unha banda do Porto que navega entre o
blues e a electrónica, entre o rock e a música de baile; os PANIKS,
de Barakaldo, unha banda de rock esquelético na que o virtuosismo individual
é o que menos importa; e os composteláns DR. GRINGO, un combo
compostelán de psychobilly formado por ex compoñentes de grandes grupos
do rock galego. O Rock en Costa empezará ás nove da noite.
Na fin de semana previa, o sábado
24 de maio, dous grupos do barrio, SAMESUGAS e THE HOMENS, presentarán
o festival no Centro Sociocultural do Castiñeiriño. As dúas bandas
veñen de editar un EP compartido no que, ademais de incluír cancións
novas, se versionean mutuamente, un disco que aproveitarán para estrear
nesta cita. O concerto, tamén de balde, empezará ás nove da noite.
Un tótem é un faro para os navegantes da terra. E Narf,
como é máis coñecido o compostelán Fran Pérez, navegou. Abofé: A súa música,
que se presenta por vez primeira ao vivo en Compostela,
xa paseou por Cabo Verde, Mozambique, Brasil, Cuba, Inglaterra,
Portugal… e de todos eses lugares foi recollendo influenzas sonoras,
até dicir que TOTEM (falcatruada’07) cheira a flamenco, a
bossa, a jazz... e a rock and roll. Nesta primeira actuación da xira de presentación de TOTEM,
Fran Pérez (voz e guitarra) estará acompañado pola súa banda: Marcos Teira
(guitarra e coros), Pepe Sendón (percusión e coros), Quiné (batería) e Zé
Lima (contrabaixo).
Mércores, 23 de abril - Teatro Principal de Santiago de
Compostela
xoves 24 de abril LUGO – Falcultade de
Veterinaria
mércores 30 de abril OURENSE – Auditorio
Municipal
venres 30 de maioARTEIXO – Centro Cultural e
Cívico
Reconstrucción é o quinto disco do coruñés Xoel López, que saíu á luz o pasado 18 de marzo, aproximadamente un ano despois do lanzamento de Fin de un Viaje Infinito, o seu anterior traballo. O álbum ofrécenos dez temas inéditos e cinco remesturas das cancións
que foi publicando mes a mes en internet ao longo do 2007. A primeira
edición desta Reconstrucción, limitada ás súas 5.000 primeiras copias, traerá a maiores un DVD que inclúe imaxes en directo do Piano Bar Sessions, os tres vídeos de Fin de un Viaje Infinito e parte do concerto (unha hora e media) que Xoel ofreceu o 24 de novembro de 2007 en La Riviera, acompañado de xente como Josele Santiago, Eva Amaral e Juan Aguirre de Amaral, Amaro Ferreiro, Eladio Santos ou Julián López do programa Muchachada Nui.
No audio deste DVD inclúense quince temas máis, compostos por versións
acústicas, maquetas, as tres “cancións do mes” non incluídas no CD e
catro temas do directo en La Riviera (...)
Horteras
pero elegantes. Novedades Carminha son Jarri, Carlangas e Xavi, que
con só 20 anos de idade son fillos prodixio do situacionismo e
o posdadaísmo agresivo. O culto á frescura, á
enerxía á actualidade e ao viño fan de Novedades
Carminha un dos grupos máis divertidos e orixinais do panorama
musical galego. Combinan o humor dos primeiros Siniestro Total cunha
posta en escea atractiva e bailona, que lembra a Los Coyotes de
Victor Abundancia, pasado todo isto por unha clara influencia musical
do primeiro punk do 77. Son
o único grupo que recoñece abertamente que tocan para
ligar, e ligan para comer.
NC
comezaron en Madrid en marzo de 2007, lugar de residencia actual do
grupo, anque foron varias as incursións en Galiza, colaborando
e tocando con grupos como Los Iribarnes, Ataque Escampe ou Leo i
arremecaghona. Con estas dúas últimas bandas chegaron a
grabar algún tema. Participan na actualidade no Galician
Bizarre, un disco recopilatorio de nove grupos bizarros galegos,
entre os que se atopan, entre outros, Jiménez del Oso, Fran3s
ou Los Santos. Un
pouco oligofénicos, pero boa xente, a banda conformase como
máximo expoñente galego do revival da movida viguesa.
Ademáis son o grupo favorito de Marichalar. A
partir de Xullo comezarán unha xira por Galiza, Portugal e o
norte do Estado Español, que comezará coa participación
na presentación do disco de Juanita y los Feos na Sala Siroco
de Madrid.
Grandes
Éxitos é o seu primeiro traballo, un curta duración
en formato cassette que será apresentado o vindeiro 18 de
Abril no compostelán Centro Social “A Gentalha do Pichel”. Foi
gravado nos estudos Pousada Son e Sons da Vila a primeiros do 2008 en
8 horas e pódese definir coma unha homenaxe á frescura
musical e ao humor entendido como a incorrección política
das tertulias de taberna. As letras dos seus singles falan dos
punkies de Lalín coma das mulleres católicas, sen
deixar de clamar porque lles dean de beber ou de declararse
sentimentales pero sementales.
O
traballo tamén está editado en mp3 polo netlabel A Regueifa e poderá
conseguirse en formato físico en Santiago, na Reixa Tenda, en
El Humanoide del Traje Verde e no Bartolo.
Unha das principais liñas
de actuación do programa de lecer xuvenil alternativo “Súbete
ó Castro” da Concellaría de Xuventude de Vigo é a
relacionada coa música, cunha ampla oferta de cursos gratuítos
de formación musical ademáis de ser sé dun dos
locais de ensaio municipais. Como
culminación desa liña de promoción da enerxía
creativa da xente moza de Vigo, o programa “Súbete ó
Castro” lanza a iniciativa dos Castroconcertos, que no presente ano
2008 celebrarán a súa sexta edición. Os
Castroconcertos pretenden servir de plataforma de lanzamento da
creación musical da mocidade viguesa ofrecendo a oportunidade
de actuar en vivo aos grupos afeizoados. Nos
Castroconcertos teñen cabida todos os estilos musicais, dende
o hip-hop até o death metal pasando pola música
experimental ou o jazz. Os
concertos desenvolveranse durantes os meses de maio, xuño,
xullo, agosto e setembro, nas noites dos venres e sábados,
a partir das 23:00h no escenario situado fronte á pista de
bicicletas do Parque de O Castro. Na
presente edición están previstos 34 concertos que farán
que arredor de 68 grupos se suban ao escenario.
Os grupos interesados
en actuar poden contactar coa organización nos enderezos que
aparecen na web www.castroconcertos.com
A Vicepresidencia da Igualdade e do Benestar, a través da Dirección Xeral de Xuventude e Solidariedade apresenta o certame GZCREA 2008, desta volta con trece modalidades ás que poden
presentarse todos os mozos e mozas residentes en Galiza de entre 16 e
30 anos de idade, sempre que non sexan artistas profesionais. Así, as
persoas interesadas poderán presentar as súas creacións ata o vindeiro
30 de xuño nas modalidades de teatro, artes plásticas, deseño de xoias,
videoclips, moda, música, relato, poesía, videocreación, composición
para banda de música, banda deseñada, graffiti e carteis.
Os
gañadores en cada unha das categorías recibirán premios en metálico. O
primeiro premio ascenderá a 3.000 euros, o segundo terá un importe de
1.500 euros, e o terceiro premio é de 1.000 euros. Ademais, con
carácter xeral poderanse outorgar mencións de honra, sen dotación
económica, coas que distinguir a aquelas obras que acaden unha notable
calidade.
Todas as persoas interesadas en ampliar información sobre este certame teñen xa á súa disposición a páxina web www.gzcrea.com.
"Olladas dun entusiasta
(Setestrelo Editora, 2008) constitúe o segundo traballo discográfico
do cantautor Xosé Constenla, despois de Quen fixo berrar ao silencio
(autoedita, 2005). Supón unha producción do propio Xosé Constenla
en colaboración con Ramón Feáns (arranxos e dirección musical) para
o selo de nova creación Setestrelo Editora. Foi gravado e misturado
nos estudios PINK de O Milladoiro (Ames) entre finais de 2007 e principios
de 2008, sendo Paulo Gacio o técnico de son. Entre as colaboracións
recollidas para este traballo, destaca a presenza do cantautor madrileño
Javier Bergia –por cortesía de Tagomago- (autor de 10 discos propios)
que canta a dúo con Xosé Constenla o segundo corte do disco “Aínda
estamos a tempo”. Ramón Feáns (guitarras, bouzouki, baixo e programacións),
Paulo Gacio(frauta traveseira e saxo soprano), Paco Nogueiras (acordeón)
e Javier Rodríguez (teclados) foron os músicos que gravaron os distintos
instrumentos que aparecen no traballo.
"MEQUETREFE presenta o seu segundo EP a traves do netlabel Alg-a. Cinco novas composicións feitas dende o salón-estudio da súa casa de Santiago de Compostela, cancións nas que se nota a influenza do grupo de directo, con
estructuras con espazos para o desenvolvemento e o goce do eventual e a
improvisación, como nos temas Bomba Navarro e We are like cows. Coa
implicación directa dos membros do seu grupo como esas guitarras agudas
de Xes. E seguindo coa liña xa marcada no primeiro Ep, con homenaxes a
Twin Peaks e ao triángulo psicodelia-dub-shoegaze en Money makes me
happy e Spaguetti’s rain, que podería ser o seu propio autorretrato. Ao vivo Mequetrefe ven acompañado por Gerardo (
RSS feed Comments